Dokümantasyon
/

Ön Ayar Seçimi

Ön Ayar Seçimi

Ön ayarlar başlangıç yapılandırmalarıdır. Bir ön ayar seçin ve ardından seçili obfuscator sürümünün etkin seçeneklerini inceleyin.

İzle

Which Obfuscator.io Preset Should I Use? VM Low vs Default vs High

YouTube'da izle

8.0.0 ve sonraki sürümlerde üretim için önerilen başlangıç noktası VM Default'tur. VM Low, VM Self Defending ve VM Debug Protection kapalı olduğundan ilk değerlendirme için uygundur. Diğer VM ön ayarları iki savunmayı da açar. Free planında panel yalnızca VM Low'u sunar; diğer VM ön ayarları ve bunların VM seçenekleri ücretli bir plan gerektirir.

VM (8.0.0 ve sonrası)

optionsPresetNeler değişir
vm-low-obfuscationVM Low daha az VM savunmasıyla başlar ve stringArray ile vmBytecodeArrayEncoding seçeneklerini kapalı bırakır. Onu bir test derlemesinin temeli olarak değil, VM obfuscation'ı değerlendirmek için kullanın.
vm-defaultVM Default, VM korumasını String Array koruması ve gelişmiş savunmalarla birleştirir. Üretim için buradan başlayın.
vm-high-obfuscationVM High; Stateful Opcodes, Stack Encoding ve Compact Dispatcher ekler. Maliyeti kendi kodunuzda ölçün.
vm-ultra-high-obfuscationVM Ultra High, Stateful Opcodes ve Stack Encoding seçeneklerini korur ancak Compact Dispatcher'ı korumaz; ayrıca Control Flow Flattening'i ve ek temel dönüşümleri açar. Bu, çalışma zamanı performansını önemli ölçüde düşürür.

8.0.0 ve sonraki sürümlerde vm-anti-llm (VM Anti-LLM) ve vm-medium-obfuscation (VM Medium), vm-default ile aynı seçenekleri verir ve panelde artık ayrı seçenekler değildir. Eski sürümler bunları ayrıca gösterebilir.

Temel Obfuscation

optionsPresetselfDefendingdebugProtectiondisableConsoleOutput
defaultfalsefalsefalse
low-obfuscationtruefalsetrue
medium-obfuscationtruefalsetrue
high-obfuscationtruetruetrue

Daha ağır ön ayarlar çıktı boyutunu ve çalışma süresini artırabilir. Sabit yavaşlama katsayıları yerine kendi başlangıç sürenizi, sık çalışan kod yollarınızı ve sıkıştırılmış paket boyutunu ölçün. Belirli fonksiyonları korumak için Belirli Fonksiyonları Hedefleme sayfasına bakın.

API ile yapılan bir derleme için, obfuscator sürümünüze ait yerleşik bir ön ayarın seçeneklerini ön ayarlar uç noktasından alın ve options olarak gönderin (bkz. API Referansı).

Özel ön ayarlar

Yerleşik ön ayarlar birer başlangıç noktasıdır. Bunlardan birinin üzerinde bir şeyi değiştirdiğinizde, sonucu bir dahaki sefere yeniden kurmak yerine kaydedin: seçenekler panelinin üst kısmındaki ön ayar kitaplığında Yeni Ön Ayar seçeneğini seçin. Ön ayar, her seçeneği o anki haliyle, seçtiğiniz bir ad ve isteğe bağlı bir açıklamayla saklar; obfuscator sürümünü saklamaz, bu nedenle derleme sırasında seçili olan sürüm geçerli olur. Kaydettiğiniz ön ayarlar Özel altında listelenir. Özel ön ayarlar Pro ve üzeri planlarda, hesap başına en fazla 20 adet olarak sunulur.

Bir ön ayarın kartına tıklamak onu seçenekler paneline uygular. Bir seçeneği değiştirdiğiniz anda uygulanan ön ayar Düzenlendi olarak işaretlenir: Değişiklikleri geri al seçeneklerini eski haline getirir, kendi ön ayarlarınızda ise Ön ayarı güncelle değişiklikleri ön ayara kaydeder. Başka bir ön ayar kaydedilmemiş değişikliklerin üzerine yazmadan önce sizden onay istenir. Düzenleme, çoğaltma ve silme ön ayarın menüsündedir. Yaygın bir düzen, bir üretim ön ayarı ve ona Test ve CI sayfasındaki geçersiz kılmaları ekleyen bir test varyantıdır; böylece her iki derleme de aynı dönüşümleri çalıştırır.

Kaydetme iletişim kutusundaki iki alan daha, bir ön ayarı kendi panelinizin ötesine taşır:

  • Ekibimle paylaş, ön ayarı ekibinize yayınlar; orada ekip varsayılanı da olabilir. Bu anahtarı yalnızca ekip sahibi görür. Bkz. Paylaşılan Ön Ayarlar.
  • API takma adı, bir derlemenin ön ayarı adıyla kullanmasını sağlar: javascript-obfuscator paketinde (5.8.0+) optionsPreset değeri takma ad yapıldığında ön ayarın seçenekleri derleme anında alınır; böylece yapılandırma panelde kalır ve oradaki bir değişiklik commit olmadan bir sonraki derlemeye ulaşır. Doğrudan bir API isteği ise seçenekleri ayrı bir istekle ön ayarlar uç noktasından alır (bkz. API Referansı). Bkz. NPM Paketini Kullanma.