Wybór presetów
Presety to konfiguracje początkowe. Wybierz preset, a następnie sprawdź efektywne opcje wybranej wersji obfuskatora.
Obejrzyj
Which Obfuscator.io Preset Should I Use? VM Low vs Default vs High
W wersji 8.0.0 i nowszych VM Default jest zalecanym punktem wyjścia dla produkcji. VM Low nadaje się do wstępnej oceny, ponieważ wyłącza VM Self Defending i VM Debug Protection. Pozostałe presety VM włączają oba zabezpieczenia. W planie Free panel oferuje tylko VM Low; pozostałe presety VM i ich opcje VM wymagają płatnego planu.
VM (8.0.0 i nowsze)
| optionsPreset | Co się zmienia |
|---|---|
vm-low-obfuscation | VM Low zaczyna z mniejszą liczbą zabezpieczeń VM i pozostawia wyłączone stringArray oraz vmBytecodeArrayEncoding. Używaj go do oceny obfuskacji VM, a nie jako podstawy builda testowego. |
vm-default | VM Default łączy VM, ochronę String Array i zaawansowane zabezpieczenia. Zacznij od niego w produkcji. |
vm-high-obfuscation | VM High dodaje opcje Stateful Opcodes, Stack Encoding i Compact Dispatcher. Zmierz koszt na własnym kodzie. |
vm-ultra-high-obfuscation | VM Ultra High zachowuje Stateful Opcodes i Stack Encoding, ale nie Compact Dispatcher, i dodaje Control Flow Flattening oraz inne podstawowe transformacje. Znacznie obniża to wydajność podczas wykonywania kodu. |
W wersji 8.0.0 i nowszych vm-anti-llm (VM Anti-LLM) i vm-medium-obfuscation (VM Medium) dają te same opcje co vm-default i nie są już osobnymi wyborami w panelu. Starsze wersje mogą wyświetlać je oddzielnie.
Podstawowa obfuskacja
| optionsPreset | selfDefending | debugProtection | disableConsoleOutput |
|---|---|---|---|
default | false | false | false |
low-obfuscation | true | false | true |
medium-obfuscation | true | false | true |
high-obfuscation | true | true | true |
Cięższe presety mogą zwiększać rozmiar wyniku i czas wykonania. Mierz czas uruchamiania, często wykonywane ścieżki i skompresowany rozmiar własnego bundle'a zamiast polegać na stałych mnożnikach spowolnienia. Aby chronić wybrane funkcje, zobacz Wskazywanie konkretnych funkcji.
W przypadku builda przez API pobierz opcje wbudowanego presetu dla swojej wersji obfuskatora z endpointu presetów i wyślij je jako options (zobacz Dokumentację API).
Własne presety
Wbudowane presety to punkty wyjścia. Gdy tylko coś na ich bazie zmienisz, zapisz wynik zamiast odtwarzać go następnym razem: wybierz Nowy preset w bibliotece presetów u góry panelu opcji. Preset zapisuje każdą opcję dokładnie tak, jak jest ustawiona w tej chwili, pod wybraną nazwą i z opcjonalnym opisem; nie zapisuje wersji obfuskatora, więc obowiązuje wersja wybrana w chwili budowania. Zapisane presety znajdziesz w karcie Własne. Własne presety są dostępne w planie Pro i wyższych, do 20 na konto.
Kliknięcie kafelka presetu stosuje go w panelu opcji. Gdy zmienisz którąkolwiek opcję, zastosowany preset zostaje oznaczony jako Zmieniony: Cofnij zmiany przywraca jego opcje, a w Twoich własnych presetach Zaktualizuj preset zapisuje w nim zmiany. Zanim inny preset nadpisze niezapisane zmiany, pojawi się prośba o potwierdzenie. Edycja, duplikowanie i usuwanie są w menu presetu. Typowy układ to jeden preset produkcyjny i jego wariant testowy, który dodaje nadpisania z Testy i CI, dzięki czemu oba buildy wykonują te same transformacje.
Dwa dodatkowe pola w oknie zapisu wyprowadzają preset poza Twój własny panel:
- Udostępnij mojemu zespołowi publikuje go w Twoim zespole, gdzie może też zostać presetem domyślnym zespołu. Przełącznik widzi tylko właściciel zespołu. Zobacz Udostępnione presety.
- Alias API pozwala buildowi użyć presetu po nazwie: w pakiecie
javascript-obfuscator(5.8.0+)optionsPresetustawione na alias pobiera opcje presetu w chwili builda, więc konfiguracja mieszka w panelu, a zmiana tam trafia do następnego builda bez commita. Bezpośrednie żądanie API pobiera opcje z endpointu presetów w osobnym żądaniu (zobacz Dokumentację API). Zobacz Korzystanie z pakietu NPM.