Wybór presetów
Presety to konfiguracje początkowe. Wybierz preset, a następnie sprawdź efektywne opcje wybranej wersji obfuskatora.
Obejrzyj
Which Obfuscator.io Preset Should I Use? VM Low vs Default vs High
W wersji 8.0.0 i nowszych VM Default jest zalecanym punktem wyjścia dla produkcji. VM Low nadaje się do wstępnej oceny, ponieważ wyłącza VM Self Defending i VM Debug Protection. Pozostałe presety VM włączają oba zabezpieczenia. W planie Free panel oferuje tylko VM Low; pozostałe presety VM i ich opcje VM wymagają płatnego planu.
VM (8.0.0 i nowsze)
| optionsPreset | Co się zmienia |
|---|---|
vm-low-obfuscation | VM Low zaczyna z mniejszą liczbą zabezpieczeń VM i pozostawia wyłączone stringArray oraz vmBytecodeArrayEncoding. Używaj go do oceny obfuskacji VM, a nie jako podstawy builda testowego. |
vm-default | VM Default łączy VM, ochronę String Array i zaawansowane zabezpieczenia. Zacznij od niego w produkcji. |
vm-high-obfuscation | VM High dodaje opcje Stateful Opcodes i Stack Encoding. Zmierz koszt na własnym kodzie. |
vm-ultra-high-obfuscation | VM Ultra High zachowuje Stateful Opcodes i Stack Encoding oraz dodaje Control Flow Flattening oraz inne podstawowe transformacje. Znacznie obniża to wydajność podczas wykonywania kodu. |
W wersji 8.0.0 i nowszych vm-anti-llm (VM Anti-LLM) i vm-medium-obfuscation (VM Medium) dają te same opcje co vm-default i nie są już osobnymi wyborami w panelu. Starsze wersje mogą wyświetlać je oddzielnie.
Podstawowa obfuskacja
| optionsPreset | selfDefending | debugProtection | disableConsoleOutput |
|---|---|---|---|
default | false | false | false |
low-obfuscation | true | false | true |
medium-obfuscation | true | false | true |
high-obfuscation | true | true | true |
Cięższe presety mogą zwiększać rozmiar wyniku i czas wykonania. Mierz czas uruchamiania, często wykonywane ścieżki i skompresowany rozmiar własnego bundle'a zamiast polegać na stałych mnożnikach spowolnienia. Aby chronić wybrane funkcje, zobacz Wskazywanie konkretnych funkcji.
Build przez API może wskazać wbudowany preset w optionsPreset; jest on stosowany tak, jak definiuje go żądana wersja obfuskatora (zobacz Dokumentację API).
Własne presety
Wbudowane presety to punkty wyjścia. Gdy tylko coś na ich bazie zmienisz, zapisz wynik zamiast odtwarzać go następnym razem: wybierz Nowy preset w bibliotece presetów u góry panelu opcji. Preset zapisuje każdą opcję dokładnie tak, jak jest ustawiona w tej chwili, pod wybraną nazwą i z opcjonalnym opisem; nie zapisuje wersji obfuskatora, więc obowiązuje wersja wybrana w chwili budowania. Zapisane presety znajdziesz w karcie Własne. Własne presety są dostępne w planie Pro i wyższych, do 20 na konto.
Kliknięcie kafelka presetu stosuje go w panelu opcji. Gdy zmienisz którąkolwiek opcję, zastosowany preset zostaje oznaczony jako Zmieniony: Cofnij zmiany przywraca jego opcje, a w Twoich własnych presetach Zaktualizuj preset zapisuje w nim zmiany. Zanim inny preset nadpisze niezapisane zmiany, pojawi się prośba o potwierdzenie. Edycja, duplikowanie i usuwanie są w menu presetu. Typowy układ to jeden preset produkcyjny i jego wariant testowy, który dodaje nadpisania z Testy i CI, dzięki czemu oba buildy wykonują te same transformacje.
Dwa dodatkowe pola w oknie zapisu wyprowadzają preset poza Twój własny panel:
- Udostępnij mojemu zespołowi publikuje go w Twoim zespole, gdzie może też zostać presetem domyślnym zespołu. Przełącznik widzi tylko właściciel zespołu. Zobacz Udostępnione presety.
- Alias API pozwala buildowi użyć presetu po nazwie:
optionsPresetustawione na alias stosuje opcje presetu w chwili builda, w żądaniu obfuskacji (zobacz Dokumentację API) lub przez pakietjavascript-obfuscator(5.8.0+), więc konfiguracja mieszka w panelu, a zmiana tam trafia do następnego builda bez commita. Zobacz Korzystanie z pakietu NPM.